به زَنـُم تُ که میگم نَـه، زودی دَعــوا مـیکُـنه                

 بِـسَرِ هـرهـیچ و پـــــوچ  آکـلِه  بَـلـوا مـیکُــنه

هـرچی هِی وِرمـیـزَنه، حِکـمت ومَصلِحَت داره

آمُ ازحـــــرفُیِ مــن  ، وِلــوِلــه بـرپـا مـیـکُــنـه

 هِی کِراته  می زاره به هرچی که من می خَـرَم

  از اَراَجـیـفِ خـودِ ش ،تـعـریفِ بی جا مـیکُـنه

شـده اَبــزارِکارِش مـِنقـاشــو چَــن تِـــکّــه یِ نَخ

تُ پَــــسـین تــــوُ آیـِنـه خــــودِشو تماشا میکُـنـه

اَگـــه مَـقـبـولِ بَــچَـو،خــوشـــکِلـیاش از نَـنـَــشـهِ

 اگـــــــه آب پِــی لی چُــووِ، نِیگا به  با با مـیکُـنه

اِیـل وطُـیـفَـش کـه مـیا ن، اِنگُو خـدا تُـوخُــونـَشـه

عُـنُـقِ مـُنکسِرَک ،اَخـــمـــا شــو زود وا مـیکـنه

هی کـلِـنـجار می رِه، تُ اِیکه غــذایی بُــخـورَن

می کـُنـه چــــــادِر دِرون، اِ لّا و لِـــــلّــــه می کنه

از فِـســنجون  و کـــــــبــابِ مُـــــیـــچِه و کـلم پُلو

مـن بِــدهــکار می شَــم او،خَــرجِ اَتــیـنا می کـنـه

نَنَم  و خـارُم اَگـــه بَـعـدِ یه ســــــا ل، ایـن جُ بِیا ن

می شِــــه عـوج بنِ عُنُق، مَـحـــشَرِ کُبرا مـی کنه

می ریـــزه مُنجِ نَمَک، تُو اُرسِیا شــــون تُ بِــــرَ ن

قِش قِرِقّی می کـُنه ،دل شوره بـــــــر پــــــا می کنه

اَگه راس راس بِرَن از دیــــوا لِ مــــردُم سَــرِ بـون

چـونکه قــوما یِ او نَـن، پیشِ مـن حــاشــا می کـنه

هـــرکی اَنگــُش بُـکُــنِـه تُــویِ ســـولاخِ دَمـا غِـش

وختی قــــــومــایِ مَنَن، تُـــو بـــوق و کـرنا می کنه

تِیلِـیفـونِ خــونَـه مـون، پُــــشـتِ قَـواله ی،مـامـاشِـه

وُی چِــقَــد حــرف مـی زَنــه ،روده دِرازا مـی کـنه

مِـثِ آرتیستِ تُـو فـیلـمـا ،کاکـو هی جِـن می گــیـره

گاهی هِــق هِـــق،گاهی نـــاله، گاهی ها ها می کـنـه

می گــه تِــلـفـون اَگه خــواسی،سَـرِکوچه زنگ بِـزَن

مـــنِ بَــدبَخـتِ هَــمَش، عـینِ گـــد ا هـــا مــی کـنه

اَگــــه بی اجــازَشون  ، دَس بـــه تِیـلیـفون بِــزنَـــم

رُوم بــــه هَف کــــوهِ سِـــــیا ،خــیــا لِ بـیجا مـی کنه

سَــرِسُــــفــره مـیگــه چــارزانــو بِــشــین ودَس نَـزَن

چونکه هـرچی اومیخـوات، تُــوکُـمِ من جــــامی کـنـه

قِــــســــمَتُم مـی ده کــه مـن دَس تُــویِ سُـــفـره نَبَرُم

بــه مــنِ گــُـنــده سَــــــنی ،مِـــثِ بَــچــا تـا مـی کنه

یـــــا سَــــرُم جِیـــرمـی زَنــه یا پُشتِ دَسایِ موخِنج

سِــــــر یــخچال کـــه مِیرَم، دَکُــم ، بـا تیپا مـی کـنه

کـِنـجـه وکبا ب مـیگه، نخور کـه گـرمِـیت می کـنـــه

نــون وهـــنــدونــه بُـخـور، کــه رفعِ گـــرمـا مـی کنه

جـــوجـــه و کـبــاب وقُــرمـــه، بَـــرا بــچــّه هـا خوبه

اَگــــه بـا بــا بُـخـوره ، بَـــلــغَـــم و صَـــفــرا می کـنه

مــی چِــلــونـه جـوشـــایِ رویِ قُـــپِــش، دَ م دَ مِ ظُــر

مِــثِ طِــبِّ سُــــنَّــتی،صَــفـــرا و ســـودا مــی کــنــه

بَــــــــرِ آفـتُو  می مــالـه روصورَتِــش مــاس و لـَـبـو

مــــیــگــه مــاکسِ مـــیـــوه ای، پُــــوسَمِ اِحیا مـی کـنه

مـــــــــیخ شـــــدم کیشیک دادم تَ تُـــو کاراشِه دَ رارَم

دیـــــــدم هَمِّی ، کــاراشُـــو نِــصــبِـه و دُ ولّا مـی کـنه

   رَشـتایِ رویِ قـالی رُو،با جارو،می ریـزهِ  زیـرِ قـا لـیـا   

زیــــــــــــرِفـــــرش ،جایِ تَلَک د ون خودِشِ جا می کنه

کَـــــلّــــه گُـــنـجــیـشکی بَـــرام روزه مــیره ،عـینِ بَـچا

فـــــــرداشــَــم تــا لِـــنــگِ ظُــرطِــفــلَـکی لا لا می کنه

چـــه اَلم شَـــــنگه ای داریـــم ،اَگـــــه از خـــواب بِـپَـره

وَجَـــــنـــــاتِــــش رُو د یـــد ه هـرکی ، واویــلا مـی کنه

رُوم سِـــــــیا ،نــمـــازِشَـــــم نِـــصــبـه ونــیمه مـی خونه

ظُـــــر و عصـــرو مَـــغـــرِبـه ،شِــکِـــسّـه اَ دامـی کـنـه

پـُـــرســـــیــدم چـِـــرُ و؟،گــُف،شــعــورِتو رفــتـه کُـــتُـو

هــرکی عقــلــش نِـــم رِســـه ،از اِی فِــــکـــرامــی کـنـه

مِی نِــه اَعــمــالِ مـســافِــر تُــــو سَــــــفَــر نِــصـبـه شده

مِــــی نِــــه اِی کــارو مُـــسـافِــر تـویِ صـحرا می کنه؟

تُـــــــو اِی دنـــیـا کــه اُمید ی  نــداریـــم بـــه مُــنــدَ نِـش

هــــمَــمون مــــســا فـــریــم ، کِـی فـــکـرِ فــردا می کنه

پــس مــنــم  آقــُــو هــمـــین نـیــَّـتو کِـــرد م بــا خُـــدا

شـــــک نکـن کـه شکِّ تو،شــیعه رُوتَــــرســا می کـنه

               یِی جَــوابُی مـیـده کــــه، تُــــوقُــــطیِ ،عَــطـا ری نـیـس                    

کــا ر ایِ دَ ر شــــده از صَـــــلِ وُ  اَ لـّله مـــی کــنــه

خاکِ کاهــو تـُو سَــرِش،کی گـفـتَـتِـش صـدات خــوبــه

یُــخ دِ تـــمــــریــن،تُــو رُو ما نـنـدِ مــــادونـا مـی کـُـنــه

گـُرگ ومیش صُب که میشه، می رِه زَنُم تُـویِ حَــمـوم

 تا پـوسِـــش کَــَـنــده نَــشـه  ،تُـوحَـمـومَک جـا می کنه

زنِ هـــمــســایـــه مـــی پُــرســید «شُمُ بُزغاله دارین»؟

آمُ بُـــزغــالـــه خـــدایی ، چـــــه صـــدا هــا مـی کـنـه

داده کُــت شـــلــوارُ اُرسی نُـووُمِــــه، صَــدقِـــه سَــری

مـــی گـه اَجـــرِت بـا خــدا ،هِــیکی رُو  صد تا می کنه

  مــیـگـــه  «شـــاهــنـده»چِـطـو بُگــروزَم از دَ سِ زَنَــم

تُــو جــهـــنَّـمــَم بِـــرَم زود مَـــنــو پـــیـــدا مـی کـــنــه

                             هوشنگ شاهنده

شعربالا به گویش اصیلِ شیرازی است

معنیِ واژه ها

آکله : خوره ، جُذام

آب پی لی چو  :   کثیف ، زشت ،بد ترکیب

  کِرا ته :  ایراد بیهوده گرفتن

طُیفِه : طایفه

مُیچه : ماهیچه

چادِر دِرون : تعارف کردنِ بیش از اندازه

اَ تینا : خرجِ بیهوده

قِشقِرِق : جنجال ،سرو صدا

اَنگُش : انگشت

سولاخ : سوراخ

جُ : جا :....... قُطی : قوطی .

دیوال : دیوار.            کِلِنجار     : سرشاخ شدن ، جِدال   

اُرسیا شون: کفش هایشان

بِرَن :    بِرَوَند .               جیر   : جیغ

نا پَهریزی : نا پرهیزی

گُنده سَنی : دُرشت اندام

خِنج  : چنگ ،پنجول   .........مُنجِ نمک :   یک مُشت نمک

میخ شدم :ذُل زد م ، زیرِ نظرگرفتم

قُپ  : لُپ         .    اِنگُ  : اِنگار مثلِ ، مانندِ

کِس  و کار :  اَقوام ، بستگان

نصبه : نیمه ،نصفه              .... تَلَک دون : محلِ اَنباشتنِ  آشغال

بُگروزم : فرار کنم       ،  دَکِت با تیپا میکنه : با لگد بیرونت می کند  .

                         عوج بنِ عُنُق  : به مرد دراز، خَشن وبد اخلاق اطلاق می شود